Marathonbespiegelingen – woensdag 9 oktober

Noem het vibe, een marathonflow. Lang hikte ik aan tegen het traject dat marathonvoorbereiding heet. Nu zit ik er middenin en gaat het goed.

Iedere week stuur ik een kort verslag naar mijn trainer. Die vibe, die flow, mijn trainer concludeerde: “Je groeit echt richting de marathon.”

Dat klopt. Vorige week zei iemand tegen me: “Niet gek dat je er zo tegenaan hikte, je hebt in april al besloten dat Valencia je hoofddoel wordt.” Dat waren nog 8 maanden te gaan.

Wat de voornaamste uitdaging was waar ik als een berg tegenop zag? Hoe ga ik in vredesnaam een tijd van 2:34 realiseren? Ik wist het niet en zag het ook niet, ook al had ik zelf besloten dat het realistisch was.

Nu denk ik: het kan wel. Op papier althans. De praktijk – dat zullen alle marathonlopers met mij beamen – kan gezien omstandigheden nog wel eens heel anders uitpakken.

Die vibe, die flow is afkomstig van een paar dingen: een paar geweldige testwedstrijden op kortere afstanden en de welkome afwisseling van reisjes naar Zwitserland en Frankrijk. Ook ben ik nu steevast mijn marathontempo aan het oefenen in mijn trainingen en dat voelt goed.

Daarom dus die vibe, die flow.

Nu nog vasthouden. Geen 8 maanden meer, maar 8 weken.

Op 1 december 2019 loop ik de marathon van Valencia. Tijdens de voorbereidingsperiode vertel ik je erover en over wat we me verder bezighoudt als marathonloper.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *