Dook ik nog eens in de archieven, ontdekte ik dat ik in een vorige leven nog afgerond 4.000 kilometer in een jaar liep. In 2021 staat de teller nog altijd op 0. Januari is nagenoeg voorbij en op een spaarzame training na, is er van hardlopen nog weinig terecht gekomen.


Ik besloot er eens een sessietje googelen tegenaan te gooien, tikte ‘hoe houd je jezelf gemotiveerd met hardlopen’ in en werd al snel op pad gestuurd met een flink aantal tips.

Zo moet ik – een veelgelezen advies – een doel opstellen. Ook helpt het om mijn trainingsroutes te variëren. Als ik ongemotiveerd ben (ja, dat ben ik) helpt het om rustiger aan te doen. Allemaal goedbedoelde tips, maar van hardlopen is bij mij nog weinig terechtgekomen.

Wat nu? Is mijn hardloopcarrière officieel ten einde?

Is er licht aan de horizon? Komt het nog goed met mij? Ik, die altijd zo lyrisch ben over hardlopen, loop nu amper hard. Nota bene recent een boek gepubliceerd – o, wacht, misschien dat de opmerkelijke titel van mijn boek ‘Ga niet hardlopen’ meer impact op me heeft dan gedacht – over hardlopen. Waar is het misgegaan?

In gedachten kwamen de mooiste plaatjes uit het verleden naar boven. Herinneringen aan geweldige trainingen op de atletiekbaan, herinneringen aan lange duurlopen door de polder of in de stad, een trailrun in de Zwitserse Alpen. Hoe gaaf was het allemaal en hoe dierbaar zijn die herinneringen mij.

Maar nu: mijn tip

Ik heb ook dit recent begonnen jaar al heel wat gepiekerd over hoe het toch kan dat ik niet vooruit te branden ben. Ik dacht na over redenen om mezelf gemotiveerd te krijgen, aan de slag te gaan, gewoon de deur uit te gaan. Ik haalde alle clichés van stal, maar ontdekte dat het geen meter verschil maakte.

Totdat… Opeens wist ik het. Het antwoord dat ik wilde krijgen op mijn, weet je het nog, sessietje googelen ‘hoe houd je jezelf gemotiveerd met hardlopen’. Dit is de belangrijkste tip:

NIET!

Je hoeft jezelf niet gemotiveerd te houden. Durf eens een pauze te nemen. Even niet de druk op de ketel van het hardlopen. Het hoeft niet. Niemand verplicht het me. Maar soms, volledig opgenomen in de hardloopbubbel, lijkt het alsof ik niet meer zonder zou mogen, niet meer zonder zou kunnen.

Maar weet je: het komt wel weer. Dat doel, de kilometers, en daarmee de motivatie.

Mijn belangrijkste tip: hoe houd ik mezelf gemotiveerd om te hardlopen? Niet.

Dit verhaal is ook geschreven voor en gepubliceerd op ProRun.nl. Lees hier deel 1 van ‘Bekentenissen van een hardloper’.

Laat een reactie achter