Gewoon out of the blue. Niet bij nadenken, gewoon gaan. Ik had net de was opgevouwen en samen hadden we koffie gedronken.

De deur uit. Rennen.

Afgelopen week was ik bij een Rotterdamse hardloopvriend over de vloer, een fan van twee dingen:
1. Zomaar doen wat goed voelt of leuk is
2. Als het maar lang en veel en ver is

Hij vertelde ook dat deze zondag de Comrades Marathon, de race over 90 kilometer in Zuid-Afrika die ik twee jaar geleden liep, vandaag zou zijn, maar door een inmiddels welbekende reden was ook deze afgelast. Wel was er een alternatief: gewoon 90 of half zoveel door je eigen achtertuin hollen.

Het wakkerde iets aan, zonder dat ik het door had. Zaterdag sluimerde het al om een lange afstand te lopen en zondagochtend deed ik het maar gewoon. Ik besloot richting de 50 kilometer te gaan. Ik hield mezelf een mooi credo voor: gewoon zo ver weg lopen dat je zeker weet dat je bij terugkeer ongeveer aan die afstand komt.

Brabantse Wal en Kalmthoutse Heide, voor het eerst sinds lange tijd weer in het buitenland. Afijn.

Omdat mijn voorbereiding voor een dergelijke afstand minimaal genoemd mag worden was het op hoop van zegen.

Voedselvoorraad

Het eerste uur ging subliem, het tweede ook en na 31 kilometer legde ik mezelf als een ware siëstakoning onder een boom, vrat twee repen op, slingerde wat water naar binnen en concludeerde: Solleveld, dit was niet handig.

Je moet nog een flink eind, het is warm, je bent ongetraind en je hebt slechts een spaarzame hoeveelheid calorieën aan eten bij je, inclusief een watervoorraad die synoniem staat voor uitdroging. Sukkel.

Dat heb ik geweten.

De laatste kilometers was de vaart er wel uit en kwam er geregeld een wandelpas in.

Toch wel fijn

Was het fijn? Ja, dat wel. Ik deed het omdat het kon en omdat het ver was.

Nog bedankt voor de Rotterdamse inspiratie en het Comrades-vlammetje dat een beetje brandde deze dag.

De week is weer voorbij. Op naar een nieuwe.

Ps Mocht je je afvragen: 7K a Day, en nu dan? Moet je niet herstellen? Ja, dat ga ik doen en dat mag ook van mijn vriendin. De challenge is er om aangepast te worden naar de omstandigheden, zolang het maar een mooi geheel blijft.

Als je de andere verhalen over mijn challenge wilt lezen kun je hier klikken of hardlooptechnisch gezien kun je me volgen op Strava.

Laat een reactie achter