Zeg eens eerlijk: hoe vaak loop je hetzelfde rondje? Ik doe het regelmatig. Afgelopen week ook weer een paar keer. Soms gaat het zo ongelooflijk automatisch. Herken je dat?

Je stapt de deur uit en je lijf, je benen, je hersenen sturen je automatisch een bepaalde kant op. Aan het einde van de straat gebeurt volautomatisch exact hetzelfde en zodra je terug bent, besef je: hey, dit was Bekend Rondje nr. 3.

Het is dan wel grappig wanneer dat gestandaardiseerde pad onderbroken wordt. Ik ging afgelopen week met een maatje lopen we spraken af dat het een van die standaard rondjes werd. Ik had ‘m – ja, heus waar – al een tijdje niet meer gelopen.

Op de automatische piloot gingen we op weg tot ik na 30 meter zei: “Wacht, we kunnen beter hier links gaan, want de weg is verderop opgebroken.”

O ja.

Ik lees op dit moment het boek Wanderlust van Rebecca Solnit, een soort geschiedenis van het wandelen. Daarin las ik iets wat eigenlijk wel van toepassing is op bovenstaand verhaal (herlees de zin vooral ook goed, het is een taaie).

“Een pad is een eerdere interpretatie van de beste manier om een landschap te doorkruisen, en een route volgen staat gelijk aan het accepteren van een interpretatie, of je voorgangers achternagaan. Door dezelfde weg te gaan is een manier om dezelfde persoon te worden.”

Wil je nu nog steeds iedere keer hetzelfde rondje lopen?

Hoe vaak hoor je het niet zeggen: “Wees jezelf, er zijn al zoveel anderen.” Maar hoe makkelijk is dat eigenlijk? Of moeten we gewoon lekker accepteren dat je nooit volledig jezelf kunt zijn, maar vaak iets doet wat anderen ook doen of gedaan hebben.

Lekker boeiend.

Ik vind zo’n vertrouwd en standaard rondje soms best een uitkomst. Verstand op nul, blik op oneindig, gaan. Soms ook niet hoor.

Als je de andere verhalen over mijn challenge wilt lezen kun je hier klikken of hardlooptechnisch gezien kun je me volgen op Strava.

2 reacties

  1. Patrick Coenen op 31 juli 2020 om 13:20

    Ieder zijn eigen. Ik kan na 2 keer hetzelfde rondje rennen, dat al als saai ervaren. Daarom heb ik gelukkig voor mij een mooie challenge gevonden die mij meer dan gemotiveerd maakt om vaak te gaan rennen (inclusief steeds om 5:30 de wekker zetten want dat past het beste bij het gezinsritme).
    http://www.citystrides.com. Begonnen als een manier om de long run trainingen aangenaam te maken is het een challenge op zich geworden om bij steeds meer gemeentes in de regio ieder straatje gerend te hebben. Het begon zo klein, maar ondertussen heb ik stiekem het verlangen alles van Zuid-Limburg af te maken

    • Gerben op 2 augustus 2020 om 19:24

      Mooie challenge, pak heel Zuid-Limburg, dan ben je wel even zoet. Ik moet je eerlijk bekennen dat het soms al wel een beetje saai wordt, maar misschien maakt dat de uitdaging wel extra uitdagend.

Laat een reactie achter