Variatie in je trainingen is heel erg belangrijk. Niet alleen voor je lichaam, maar ook voor je geest is het heel fijn om af te wisselen. Daarom spring ik in de maand januari minimaal één keer per week in koud water tijdens mijn hardlooprondje. Noem het een ijsbad.

De temperatuur schommelt rond het vriespunt, wat betekent dat het water niet veel warmer zal zijn. Een vieze miezerregen komt uit de lucht gevallen. Toch ga ik.

Alvorens de deur uit te stappen doe ik een ademhalingsoefening van Wim Hof, de Iceman:

30 keer diep inademen
30 keer uitademen
De laatste keer volledig uitademen en vervolgens retentie
(Deze complete cyclus herhaal ik nog een keer)

Let op: het is een vrij intensieve oefening waarbij je tintelingen ervaart en je licht in je hoofd gaat voelen. Het doel ervan is om het ijskoude water beter te lijf te kunnen gaan, zoals staat beschreven in het boek Koud Kunstje van Wim Hof en Koen de Jong:

“Door zijn (GS: Wim Hof) speciale ademhalingstechniek stijgt de pH [in het lichaam] […] waardoor de pijnreceptoren inactief worden. Ga je na deze ademhaling het koude water in, dan veroorzaakt dit geen pijn, paniek en stress omdat het pijncentrum in de hersenen niet geactiveerd wordt.”

Na de oefening vlieg ik in korte broek, iets wat ik tot deze maand in de winter nooit deed, de deur uit en ren richting het dichtstbijzijnde meertje bij mij in de buurt.

Eenmaal aangekomen leg ik mijn rugzakje met handdoek op de natte houten vlonder, trek, op mijn onderbroek na, alles uit en activeer de stopwatch op mijn horloge. De vorige keer had ik 3 minuten en 20 seconden.

Nog even werp ik een vertwijfelde blik op het water. Ik staar naar de grijze lucht. Even is daar een moment van ‘nee, doe het niet’, maar 2 seconden later hangen mijn onderbenen in het water.

Ik ervaar kou.

Binnen een halve seconde ben ik, op mijn hoofd na, volledig ondergedompeld in dit bijna ijsbad.

Mijn ademhaling schiet omhoog. Ik begin te hijgen.

Daarna spreekt een stemmetje tot mij: “Focus. Kalmte zal u bewaren.” Ik schakel rustig over naar een langzame en diepe ademhaling, terwijl de tijd verder tikt.

1 minuut.

2 minuten.

3 minuten.

Ik kan inmiddels in alle rust een goed gesprek voeren. De kou, die zonder goede voorbereiding pijn veroorzaakt, voel ik niet of nauwelijks.

4 minuten. Ik stap eruit. Enkele weken geleden begon ik met 1 minuut, een stralend zonnetje in mijn nek en 7, 8 graden warmer. Nu kan ik het 4 minuten volhouden.

Ik kleed me aan. Een eenzame wandelaar werpt kort een blik op mij. Van afstand kan ik bijna haar gedachten lezen: “Wat is die in vredesnaam aan het doen daar?”

Heerlijk was het. Ik voel me energiek en ren in moordend tempo weer naar huis. Zo wordt een hardlooptraining ineens heel anders.

Wat Marathonbaas Gerben Solleveld nog kwijt wil:

  1. Wanneer je een ‘ijsbad’ in je hardlooptraining wilt inpassen is het belangrijk dat je dit opbouwt. Ook kou moet je trainen. Begin daarom eerst eens met 60 seconden koud douchen om te ervaren wat kou met je doet.
  2. Als je de ademhalingsoefening zoals hierboven beschreven wilt doen, zorg dan dat je ook daaraan gewend bent. Doe de oefening bijvoorbeeld eerst eens rustig liggend in bed.
  3. Een alternatieve hardlooptraining zoals hierboven beschreven, is goed voor lichaam en geest. Je traint, maar hebt niet doorlopend de belasting op je spieren, pezen en gewrichten. Daarnaast worden je hersenen geprikkeld doordat je iets anders doet dan je reguliere hardlooprondje.

Laat een reactie achter