Het is zo stom van me, maar toch kan ik er wel een aardig verhaal over schrijven. Het was onlangs toen we, mijn vriendin en ik, een weekje in de Achterhoek op vakantie waren.

Dit verhaal is geschreven voor en gepubliceerd op ProRun.nl.

Iets wat we, ook thuis, graag doen, is naar een boerderijwinkel gaan: persoonlijke aandacht, waar voor je geld (en andersom, niet geheel onbelangrijk: geld voor hun waar), verser dan vers.

Bij de boerderijwinkel bij het gehucht Vierakker, onder de rook van Hanzestad Zutphen, kochten we wat groenten en fruit van het seizoen, denk aan asperges en aardbeien. Met een glimlach stapten we buiten.

Daar bleek, onder een houten overkapping een, in een zelfgemaakte vakjeskast een minibieb te zijn. Tal van halfvergane romans, oude boekenweekgeschenken, boeken over plantkunde en, daar werd mijn oog door getrokken, een boek over hardlopen.

Ik trok het uit het vakje, die op middelhoogte, las de achterkant vluchtig, wierp een blik op enkele pagina’s en zette het, zonder goede reden weer terug.

Daar zat ik een dag later mee.

Ik keerde de volgende dag terug. Schafte nog een doosje aardbeien aan en wist niet hoe snel ik bij het biebhuisje moest zijn.

Te laat. Boek weg. Net dit boek.

Stom stom stom, van mij welteverstaan.

Gelukkig zijn een paar dingen me bijgebleven die ik graag met je deel.

Op de achterflap stonden de eerste roemruchte woorden, die mij in een ongetemde lachbui deden vallen: “Hardlopen is hip.” Was geschreven in de jaren 80. Dus iedereen die beweert dat hardlopen nu, in 2020, of in de laatste jaren hip is geworden: zo dachten ze er 30 jaar geleden ook al over.

Wat me nog meer opviel: een aantal alinea’s over roken. Ik durf niet te zeggen dat het anno nu in geen enkel boek over hardlopen staat, maar ik heb redelijk wat gelezen en over roken ben ik nooit veel tegengekomen. Dat lag, denk ik, destijds nog iets anders dan nu. Het lijkt (en is ook) vanzelfsprekender geworden dat roken en sporten niet echt een lekkere combi zijn. Vroeger, toen de sigaretten van diverse merken nog in glazen op tafel stonden tijdens een verjaardag, woonkamers geheel blauw stonden van de rook en je het niet zo nauw nam met het feit dat je kinderen van jongs af aan meerookten, ging je, wellicht, met een aansteker in het zakje van je broekje, enkele peuken in je heupbelt en alvast eentje in je bakkes de deur uit. Heerlijk, effe hardlopen. Kuch kuch.

Afijn, je begrijpt wat ik bedoel.

En nu had ik dus graag dat boek willen lezen en heb ik geen idee wie het heeft gepakt, waar het is, sterker nog, ik weet de titel en auteur niet eens.

Stom stom stom.

Trouwens, mocht je weten over welk boek ik het heb en/of mocht je het in je bezit hebben en met me willen delen, ik ben reuzebenieuwd. Stuur me een mailtje via gerben@marathonbaas.nl.

Gerben Solleveld is fan van hardlopen en hij heeft er een mening over. Hij liep 2:38 op de marathon, maar zijn benen willen van het asfalt af. Soms loopt hij ver en veel, maar soms ook niet. Gerben heeft een website met nog meer eigenzinnige verhalen.

2 reacties

  1. Marco op 25 juni 2020 om 22:20

    Dag Gerben, geen idee welk boek het was. Maar leuk de Belvedere op de Lochemse berg opeens op de achtergrond te zien. Leuke en mooie locatie voor een stevige heuvelloop.

    • Gerben op 27 juni 2020 om 21:13

      Hallo Marco, dank voor je leuke reactie. Inderdaad een schitterende omgeving. Ik had een route uitgezet en heb werkelijk waar van elke kilometer genoten. Kom je uit die omgeving? Groet, Gerben

Laat een reactie achter