Ietwat gehaast trok ik de deur achter me dicht. Ik had in gedachten om even snel een uurtje te gaan lopen. Geen idee waarom het even snel moest, tijd zat, maar ongetwijfeld kwam het omdat ik nog wat andere klussen in het vooruitzicht had.

Eigenlijk een beetje zoals ik dit verhaal nu aan het schrijven ben. Een gevalletje ‘tussen neus en lippen door’.

Ik stuiterde over de parkeerplaats aan het einde van de straat heen, een paar steegjes door, zoefde een kruispunt over, stak nog snel voor een aansnellende auto de volgende weg over.

Vertragen en stilstaan

En toen was daar het viaduct over de snelweg. Het viaduct dat de stad scheidt van het bos. De rockability van dit ‘moetje’ schoot omhoog. Ik vertraagde, kwam op een klein bergje zelfs stil te staan en genoot. Dat doet bos, dat doet een omgeving zonder al te veel prikkels met je.

Het geluid van een verscheidenheid aan vogels drong door in mijn oorschelpen. Ik keek in het rond en maakte zelf een fluitgeluid. Een bijzonder gekras volgde en niet ver van mij vandaan hoorde ik iets wegvliegen. Buiten mijn zichtveld. Een wirwar van bomen ontnam me te zien wie de vogel was.

Op een wankel takje schuin boven me zette een kleintje met een gele buik zijn rank ogende poten neer. Stabiel zittend trok hij zijn bek open en verlevendigde de omgeving met een symphonie.

Ik schaamde me.

Ik wist niet eens welke vogel het was, moest thuis ontdekken dat het waarschijnlijk om een koolmees ging. En zo was dat eigenlijk met alle geluiden die ik hoorde en met alle vogels die ik zag.

Ja, die ene zwarte. Of nee, die andere zwarte. Iets met bruin of geel.

Vogels kijken als training

Veel hardlopers hebben naast intervaltraining, duurloop en fartlek ook wel eens vogels kijken als training in hun schema staan. Hoeveel van die hardlopers zouden ook echt vogels kijken en de tijd nemen.

Ik ging weer verder met hardlopen.

Soms lijkt het alsof de vele taken die we onszelf opleggen ervoor zorgt dat we alleen maar bezig zijn om alles af te raffelen. Snel, snel, snel. Ik las onlangs ergens dat het aantal prikkels dat een mens nu op een dag krijgt, een mens vroeger in zijn hele leven te verwerken kreeg.

Eerder schreef ik over een koud ijsbad tijdens je hardlooprondje, ook een toffe manier om even te onthaasten. Wil je koffie drinken of een looprondje onthaasten met Marathonbaas Gerben Solleveld? Stuur een berichtje.

1 reactie

  1. RunHanRun.nl op 20 februari 2020 om 09:12

    Leuk! Een blog over vogels kijken.
    Dat herken ik ­čÖé
    Nu nog de vogels herkennen…

    http://runhanrun.nl/vogels-kijken/

Laat een reactie achter