Two Rivers Marathon: tot hier, en nu verder…

Alsof met het solo lopen van de Two Rivers Marathon dit weekend een periode werd afgesloten die enkele jaren geleden was begonnen. Daarom kan hardlopen zo bevrijdend werken. Ik zal het je uitleggen.

Afgelopen weekend rende ik de Two Rivers Marathon, volgens het principe do it yourself, want door corona ligt het organiseren van dit soort events nog op zijn gat. Dus niks nada aan startschoten, verversingsposten en rijendik supporters.

Wat wel? 42,195 kilometer glanzend schoon asfalt, voornamelijk over dijken, een snijdende wind op de oren, een vriendin als supporterscrew en een halve banaan als maaltijd. Eindtijd: 3:40:14 uur. Wat een dag.

(Bericht gaat verder onder fotogallerij)

Kippenvel en nog eens kippenvel

Enerzijds liep ik tot aan kilometer 30 met kippenvel door de kou – nooit eerder besefte ik dat je het van actief sporten zo koud kunt krijgen. Anderzijds had ik kippenvel vanwege de bijzondere ervaring die de Two Rivers Marathon werd. De dag, de entourage, de ontmoetingen met andere solohardlopers onderweg, de goede gesprekken met bekenden voor en na de race met vele koppen koffie en een warm, borrelend gevoel in mijn buik: liefde voor lopen keerde langzaam terug.

Waar was de liefde voor lopen?

Was dat weg dan? Ja, dat is de afgelopen jaren soms erg ver weg geweest. Ik schrijf er ook over in mijn boek – onder andere de marathon van Valencia in 2019 werd niet wat ik ervan verwachtte – hoe de afgelopen paar jaar lang niet altijd plezier brachten in het hardlopen. Waarom die periode nu werd afgesloten zit zo:

In 2018 liep ik de Comrades Marathon in Zuid-Afrika. 90 kilometer lang vierde ik feest. Ik leefde in een roes en rende in een waas. Maar ik rende ook, zonder dat ik het wist, een onzekere toekomst tegemoet. Niet snel zal ik zeggen dat ik in de afgelopen 2,5 jaar keuzes heb gemaakt waarvan ik spijt heb gehad, maar wel zou ik, met de kennis van nu, andere keuzes hebben gemaakt.

Toen ik mijn baan vlak voor de Comrades Marathon opzegde, wilde ik van mijn hobby (hardlopen) mijn werk maken (hardloopcoaching). Nu, 2,5 jaar later, moet ik concluderen dat het een verkeerde keuze is geweest. Ik sta nog altijd paraat met mijn kennis voor wie dan ook, schreef zelfs met groot plezier dat boek over hardlopen en coach enthousiast enkele hardlopers, maar nee, het is niet mijn werk.

Mijn werk is mijn werk en mijn hobby mijn hobby

Die periode van verkeerde keuzes wist ik af te sluiten door de Two Rivers Marathon te lopen. Deze kleinschalige marathon wordt, niet geheel toevallig, georganiseerd door dezelfde mensen als die de begeleiding van ons groepje Hollanders tijdens de Comrades vormden. Ook vind je mijn boek bij hun in de webshop terug. Maar het mooiste wat ik dit weekend ondervond: ze stralen oprechte liefde voor hardlopen uit.

Gewoon lopen omdat het zo mooi, soms gruwelijk mooi of soms gruwelijk én mooi kan zijn.

Toen ik afgelopen zaterdag thuis mijn ontbijt at voorafgaand aan de marathon, zocht ik naar wat inspiratie op YouTube en vond onderstaand filmpje:

(Bericht gaat verder onder filmpje)

Ik was direct met één been terug in Zuid-Afrika. Een lijf vol kippenvel wierp me terug naar de startstreep van de Comrades Marathon in 2018:

(Bericht gaat verder onder filmpje)

Wat zaterdag na het ontbijt volgde, was een dag lang ontdekken waarom ik ook alweer hardloop. Ik kreeg het antwoord eigenlijk al vrij snel toen ik voor mijn start een kop koffie dronk met Marco, een van de organisatoren van de Two Rivers Marathon. Geen analyses over trainen, taperen, tempo’s en voedingsstrategieën, maar gepassioneerde verhalen over waarom lopen – jezelf simpelweg voortbewegen op twee benen, wanneer je maar wilt, wanneer je maar kunt, zonder een focus op tempo of persoonlijke records – waarom lopen zo ongelooflijk bijzonder is.

(Bericht gaat verder onder Strava-post)

Toen ik na afloop van de ‘race’ van een van de andere bedenkers van deze marathon, Ed, een medaille ontving, was de cirkel rond. Waarom genoot ik ooit zo van het hardlopen en lukte dat 2,5 jaar lang niet of nauwelijks? Het antwoord is vrij simpel: omdat ik tot aan 2018 maar wat deed en daarvan kon genieten. Het leverde me zoveel moois op. Dat lukte me afgelopen weekend tijdens de Two Rivers Marathon eindelijk ook weer.

(Bericht gaat verder onder foto)

Ik deed maar wat

Ik deed maar wat en genoot. Ik genoot van verstilde landschappen, wijdse uitzichten, de Maas, de Waal, het gereformeerde Bruchem en het katholieke Kerkdriel; ik genoot van schrale en snijdende winden die bliezen in ijskoude oren, dwars door iedere kledinglaag heen; ik genoot van eindeloze dijken die me noopten te gaan nadenken, nadenken over het leven, nadenken over lopen, hardlopen; ik genoot van de support van Annemijn, mijn vriendin, ze kwam en ging waar ze maar wilde, was er soms ineens met een toeterende auto in mijn rug en soms duurde het weer even, maar ze was er. Ik ontdekte het hardlopen weer en waarom ik dat ooit zo leuk vond. Ik vond mezelf als hardlopend mens opnieuw uit.

Meer inspirerende verhalen lezen? Waag de stap en investeer in mijn boek vol memorabele anekdotes en handige tips ‘Ga niet hardlopen’.

7 reacties

  1. Diana op 31 januari 2021 om 17:18

    Een positief verhaal! Dank, dat hebben we allemaal hard nodig! Boek is al uit

    • Gerben op 1 februari 2021 om 09:02

      Leuk om te lezen, Diana. Hopelijk heb je het boek met plezier gelezen.

  2. Joost Bekkers op 1 februari 2021 om 08:30

    Hallo Gerben,

    Wat een mooi verslag over jouw marathon afgelopen zaterdag (je passeerde me rond de 36 km). Het was inderdaad weer genieten in de omgeving van Zaltbommel!

    Leuk om te lezen dat je onlangs een boek hebt gepubliceerd over jouw hardloopervaringen en tips; ik ben heel benieuwd! (heb het besteld).

    groeten, veel plezier en succes (in die volgorde…) en misschien een keer tot ziens,

    Joost

    • Gerben op 1 februari 2021 om 09:05

      Ha Joost, wat leuk om je reactie te lezen. Tof dat je het boek hebt besteld. Laat me vooral weten wat je ervan vond. Zaterdag was een schitterende dag, ik herinner me nog wel dat ik je passeerde, ja.

      Geniet van het hardlopen! Wie weet treffen we elkaar nog weer eens ergens. Een fijne dag!

  3. Col Grootjans op 1 februari 2021 om 18:00

    Hallo Gerben, vorige week heb ik je boek ontvangen en ik heb het in een paar dagen uitgelezen. Mooie, inspirerende verhalen en ook nog tips die je zo nu en dan echt aan het denken zetten. Een aanrader!

    Goed om te horen dat jij je afgelopen opnieuw ontdekt hebt. Ik hoop dat je het plezier in hardlopen weer helemaal terug vindt.

    • Gerben op 2 februari 2021 om 08:30

      Goedemorgen Col, wat fijn om te lezen, een goed begin van de dag. Dank voor je leuke reactie en erg tof dat je het boek met zoveel plezier hebt gelezen. Groet en wie weet tot ziens, Gerben

  4. Jeroen van Duivenboden op 12 februari 2021 om 22:03

    Hoi Gerben,

    Je boek had ik binnen 3 dagen uit, wat een herkenning kwam ik daar tegen, of je mijn verhaal verteld! Wat mij geholpen heeft is tijdens een race m,n horloge afdekken, lopen op je kunnen en niet je laten leiden door piepjes of trillingen. Het heeft me 3 pr,s opgeleverd! En heel veel plezier omdat ik mezelf niet voorbij liep. Gisteren heerlijk gelopen door de duinen bij Wassenaar en Katwijk, 21 km genieten van de sneeuw, het ijs, de zon, het kon me niet lang genoeg duren!

    Bedankt voor het schrijven van je boek en het delen van jouw tips en tricks om te blijven genieten van de loopsport.

Laat een reactie achter