Heb je na mijn vorige blog gelezen te hebben al eens geëxperimenteerd met barefoot running? Zo ja, hoe was het? Zo nee, wat hield je tegen?

De volgende vraag houdt mij ook bezig: waarop liep de oermens nou eigenlijk?

Dit verhaal is geschreven voor en gepubliceerd op ProRun.nl.

Geen gekke vraag als je bedenkt dat het soort hardloopschoenen waarop wij lopen pas sinds de jaren 70 van de vorige eeuw aan een gestage opmars is begonnen.

Vroeger, als jager-verzamelaar, was de mens fit. Veel fitter dan jij en ik nu zijn. We liepen alleen niet op schoenen. Sterker nog, we liepen op onze blote voeten (oké, er lagen geen wegen van asfalt). Hadden we dan geen last van stressfracturen, achillespeesblessures? Nee, hoe konden we anders jagen en verzamelen?

In Kenia ging ik eens op stap met een ‘local’, een Masai. Via via had ik geregeld dat ik met hem kon hardlopen. Zijn hardloopoutfit verbaasde me op tal van fronten, maar vooral zijn schoenen: geen luxueuze stappers met kussentjes, maar afgetrapte sandalen met een riempje dat nog net vastzat.

Je leest vaak dat van hardloopschoenen wordt gezegd dat je ze na zoveel honderd kilometer moet vervangen. Daar zijn twee redenen voor:

1. De schoenenbranche wil graag dat jij zo snel mogelijk weer nieuwe schoenen koopt, want daarmee spek je hun kassa. Hoera economie.
2. Een schoen met flink wat demping, het kussentjesgevoel, verdwijnt inderdaad naarmate je er langer op loopt, de zool slijt, alles slijt. Wil je het effect waaraan je gewend bent behouden, dan is het inderdaad noodzakelijk geregeld nieuwe schoenen aan te schaffen.

Ik ben daar vaak te eigenwijs voor. Ik loop officieel niet op barefoot-schoenen, maar sommige van mijn schoenen naderen die fase wel. Dat vind ik een leuke uitdaging: kijken hoe ver ik kan gaan totdat de schoen echt uit elkaar valt in deeltjes rubber, plastic, noem maar op.

Het leuke daaraan is: ik ervaar hoe het is om steeds meer minimalistisch te gaan lopen, raak eraan gewend en laat mijn lijf op zo’n manier ook langzaam wennen aan dempingloos, natuurlijk lopen. Blessures? Nee, die krijg ik er niet van.

Zoals ik in mijn vorige blog al benoemde is de minimalistische vorm van lopen iets wat bij ons mensen past, maar – en ik herhaal de tips nog eens – het vraagt a) wel tijd om aan te passen, en b) als je al een leven lang op ‘gewone’ schoenen hebt gelopen is het wel de vraag of je je voeten überhaupt nog kunt laten wennen aan een natuurlijke manier van lopen, zonder er negatieve gevolgen van te ondervinden.

Loopse!

Check ook de Facebook-pagina van Marathonbaas of volg me op LinkedIn. Wil je mijn hardlooptrainingen volgen, dan kun je op Strava kijken.

Laat een reactie achter